Weirdofolk

«Μερικές φορές ξεκινάς από μια τυχαία λεπτομέρεια, συχνὰ ασήμαντη, και καταλήγεις να ανακαλύπτεις χωρὶς να το θέλεις μεγάλες αρχές» Ζωρζ Σιμενόν, Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν.  Από τα λεμόνια στο λίτσι και από τα βερύκοκα στο γκουάβα  #12 Μια ασπρόμαυρη ραδιοφωνική εκπομπή με αναφορές στη noir μουσική, κινηματογράφο και λογοτεχνία μαζί με  @nicolas_malevitsis 🍋🎧 https://on.soundcloud.com Ακούστηκαν: Barry Adamson - Split Ennio Morricone - Ma non troppo erotico Foetus - Bedrock  Herbie Hancock - Curiosity Miklos Rozsa - The Killers Jac Berrocal, David Fenech & Vincent Epplay - Exterior Lux Irving Joseph - Stool Pigeon Duke Ellington - Midnight Indigo Martial Solal - La Mort John Zorn - A Shot In the Dark Henry Mancini - A Shot In The Dark J.G. Thirlwell - Mississippi Noir Warren Barker - Harlem Nocturne Quincy Jones - Mirage  Lalo Schifrin - Dirty Harry  Quincy Jones - No Witnesses Tubby Hayes - Noodlin’ John Lurie - Chili at airport ...

αυτή η ασύμμετρη θλίψη για το υπάρχον δεν θα κατευναστεί με δωρεάν μετακινήσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες και γελοίες εξαγγελίες  η σιωπή γίνεται θόρυβος με αυξανόμενη ένταση και με αυτό που έρχεται, κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει εκεί, εδώ και παντού  

και όπως πάντα (ή σχεδόν) καταλήγουμε στα ίδια μια πόρτα, ένα σύνορο, ένας δρόμος, ένας αδιάκοπος βηματισμός  

  Πέρασαν κιόλας οκτώ μήνες. Μία πόλη διαφορετική, περισσότερο εύθραυστη. Ένα σώμα που κινείται αμήχανα, ανάμεσα από τα νεόδμητα γυάλινα τέρατα, ένα βουητό συνεχές, σαν το μέλλον που δεν έρχεται ποτέ…