Το καρναβάλι

 «Το καρναβάλι είναι φύσει δημοκρατική γιορτή. Ξεκινάει από τα κάτω», λέει ο Γιάννης Κιουρτσάκης. Αυτό το «κάτω» έχει μάλιστα ιδιαίτερη σημασία στο καρναβάλι, αφού «η ιδέα της ανατροπής που εμπεριέχεται σ’ αυτό συνίσταται ακριβώς στο ότι το κάτω έρχεται πάνω. Τόσο το σωματικό κάτω όσο και το αξιολογικό»

🪁 
Σε μια παράλληλη σαχτουρική αποκριά: πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό, κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους που τους είχαν ξεχάσει, κουδουνοφόροι από το Σωχό, το ποδήλατο της Λουκίας Κατσιμέρη, παραμύθια του Δημήτρη Καραγιώργου, η τελετή του ψεύτικου νεκρού, μεταμφιεσμένα μουσικά κομμάτια ατάκτως ερριμένα (από Larry Soundplanner, Riga Raga, Ben Vida & Lea Bertucci, Hermann Nitsch, Jon Hopkins, Bali Gamelan Sound, Balam Ronan, James Scott, 75 Dollar Bill, Ηenry Cow, Defunkt, Panos Charalambous, Boticelli Baby, Die Anarchistische Abendunterhaltung, Orchestre Tout Puissant Μarcel Duchamp, Gil J. Wolman, Mil Notas, Κiwako Κaneda, Rie Nakajima, SLB, Akira Rabelais, Vasco de Freitas & Tamboo Bamboo Band, Enrico Rava, Art Ensemble of Chicago, Art Pepper, Antonio Sanchez) σε μια ραδιοφωνική εκπομπή που τη δέσαν και την πέταξαν στη θάλασσα…ότι έπαιξαν, έπαιξαν και ότι άκουσαν, άκουσαν 

Από τα λεμόνια στο λίτσι και από τα βερίκοκα στη γκουάβα #13 🍋